Ζερβάτι

Βορείου Ηπείρου

Παραδοσιακά Τραγούδια

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ

Σε πολλά κάστρα πήγα και σεριάνησα,

σαν της Ωριάς το κάστρο δεν απάντησα.

Κάστρο της μαυρομάτας της αλωναριάς,

κάστρο θεμελιωμένο, κάστρο ξακουστό

5   σαράντα πύργους έχει, όλο μάλαμα,

κι άλλους σαρανταπέντε για τον πόλεμο

μολύβι σκεπασμένο, μάρμαρο χυτό,

με πόρτες ατσαλένιες κι αργυρά κλειδιά,

και του γιαλού η πόρτα αστράφτει μάλαμα.

10   Τούρκοι το πολεμούσαν χρόνια δώδεκα,

ρωμιοί το παραστέκαν δεκατέσσερα

δεν πάρα το πατήσαν το μοιριόρημο.

Βγήκεν ένα τουρκάκι και ρωμιογέννητο,

ρωμιοκουναρισμένο, γενιτσαρόπουλο,

15  πο 'χει το μάτι στραφτερό και πιθαμή μουστάκι,

πο 'χει τα μαλλάκια του στους πλάτες του ριγμένα.

Επάει στο Σουλτάνο του, τον πολυξακουσμένο:

-Εγώ, του λεει καθαρά και με μεγάλο θάρρος,

σαν πάρω τούτο κάστρο εγώ, το τι θα λα μου δώσεις;

20   -Άλογο καλό με σέλα και χρυσό σπαθί,

τρακόσια η φορεσιά σου και χίλια η ρόγα σου,

και σε τιμή μεγάλη, γενιτσαρόπουλε!

-Ούδε τ' άλογο σου θέλω κι ούδε το σπαθί,

ούδε μεγάλη ρόγα και φορεσιά καλή,

25   μόνον την κόρη θέλω, που 'ναι στο γυαλί!

Τι γύρεψε, του τα 'ταξαν, γρνιτσαρόπουλο.

Στα γυναικίσια ντιέται και στολίζεται.

Προσκέφαλον εζώθη κι αγκαστρώθηκε .

Του πύργου-πύργου πάει και μοιρολογεί.

30 -Ανοίξτε μου της μαύρης, και της ορφανής,

γιατ' είμαι γκαστρωμένη και στο μήνα μου!

Κι εκείνη την πίστεψαν την κακορίζικη.

Όσο ν' ανοίξει η πόρτα χίλιοι εμπήκανε,

κι όσο να καλανοίξει γιομισ' ο καλιάς.

35   Άλλοι χυθήκαν στ' άσπρα κι άλλοι στα φλωριά

και το γενιτσαρόπουλο επήρε την κυρά,

μονάκριβο κορίτσι κλεισμένο στο γυαλί,

38      καλοκουναρημένο από καλούς γονείς.